.

از جمله مهمترين سياستها ، استراتژي ها و اولويت هاي مقطع آموزش ابتدايي مي توان به موارد ذيل اشاره نمود:

1. اصلاح و تغيير ساختار نظام آموزش ملي مطابق با نيازهاي جامعه و توسعه ، ارتقا کيفيت و کارائي برنامه هاي آموزشي مقطع آموزش ابتدايي با رجوع به اسلام ، قرآن و سنت پيامبر (ص)در جهت گنجاندن ارزشهاي روحي و معنوي در برنامه هاي آموزشي

2. توجه به قوانين ،برقراري همکاريهاي گروهي ، تعهد به مشارکت در موضوعات سياسي اجتماعي ، توجه به موضوع سلامت رواني کودکان

3. برقراري هماهنگي ميان سياست هاي فرهنگي سياسي ، اجتماعي و اقتصادي مورد پذيرش وزارت آموزش و پرورش با ساير سياستگذاران ملي

4. کاهش نرخ ترک تحصيل و ايجاد علاقه و انگيزه ادامه تحصيل درميان کودکان از طريق اولويت دادن به اجراي سياست غلبه برمشکلات و کمبودهاي آموزشي مقطع آموزش ابتدايي با توجه به تفاوت هاي قومي و فرهنگي

5. اعمال سياستهاي انعطاف پذير در اجراي متدهاي متفاوت آموزشي و بهره گيري از نيروي انساني ، فضا ، ابزارها و امکانات آموزشي در جهت پاسخگويي به نيازمنديهاي محلي مطابق با نوع و سطح آموزش ، جنسيت ، ميزان علاقه مندي و استعداد دانش آموزان

6. اولويت دادن به آموزش معلمان و اجراي برنامه هايي در جهت ارتقاء موقعيت معلمان و تعيين موقعيت آنان در جامعه و اتخاذ سيستم آموزشي واحد به عنوان الگوي راهنما

7. تأکيد بر اهميت ارزيابي پيوسته و اصلاح روشها، سياستها و برنامه هاي آموزشي

8. جلوگيري از ارزيابي هاي انحصاري و مقطعي آموزشي به ويژه در ميان دانش آموزان مقطع آموزش ابتدايي

9. اولويت دادن به ارزيابي پيوسته نرخ مردودين و تجديديها ، بررسي دلايل و ارائه طرح هايي در جهت رفع مشکلات مذکور

10. ارائه برنامه هاي آموزش ابتدايي به کودکان سراسر کشور

11. اتخاذ و اجراي برنامه هاي مورد نياز جهت ثبت نام کليه کودکان و تمرکز منابع و تسهيلات در جهت جبران کمبودهاي مناطق محروم

12. برقراري روابط همکاري با سازمانهاي ذيربط، بسيج کليه منابع و جلب توجه و مشارکت فعال دولت در جهت پرداختن به موضوعات فرهنگي ، حمايتي ، رفاهي و قانوني

13. تربيت کادر آموزش ابتدايي مناطق محروم و دور افتاده از طريق گسترش موسسات و دانشگا ه هاي تربيت معلم