تمام والدين خواهان موفقيت و خوشبختي فرزندان خود در حال و آينده مي باشند كه مي توان با انجام يك سري از روش ها و تكنيك ها به فرزند كمك كرد تا بتواند بر مشكلات زندگي پيروز شود در اين مقاله به تعدادي از اين روش ها اشاره مي شود:
1- تأكيد بر توانايي ها و استعدادهاي فرزند: در صورتي كه اوليا پيشرفت هاي فرزند خود را بخصوص در نزد ديگران مطرح كنند اعتماد به نفس او هر روز بيشتر شده و در اين زمينه بايد استعدادهاي خاص او را نيز به وي شناساند.
2- تجربه كردن را به فرزند خود بياموزيم: والدين فرزند را آزاد بگذارند تا در بعضي كارها كه برايش امكان پذير است خودش تجربه به دست آورد و اشتباهات خود را جبران كند. در غير اين صورت هيچ وقت تجربه نمي آموزد. مثلا در اول سال تحصيلي در درسي نمره ضعيف مي آورد ولي با محبت و بررسي راه حل مشكل راه پيشرفت او را در آينده هموار كنند تا خودش بفهمد چگونه مي تواند نمره بدش را به نمره خوب تبديل كند.
3- در حل مشكلات همراه با راهنمايي والدين خودش تصميم گيرنده نهايي باشد: اگر فرزند با مشكل يا مسئله اي روبه رو شد والدين سريعا آن را برطرف نكنند بلكه او را راهنمايي كنند تا خودش راه حل آن مشكل را پيدا كند تا در تصميم هاي مهم زندگي بتواند از ذهن و تجربه خود استفاده كند به طور مثال دفتر يا كتابش را در مدرسه جا گذاشته به او بگوييم به نظرت چه راه هايي براي حل اين مشكل وجود دارد؟
4- تقويت حس مسئوليت پذيري در فرزند: همه انسان ها از كوچك و بزرگ مي خواهند خودشان كارهاي خود را انجام دهند و از اين كار لذت خاصي مي برند و براي انجام آن كار ارزش زيادي قائل هستند. پس با واگذاري مسئوليتي در حد توان فرزندمان او را در انجام مسئوليت هاي بزرگ زندگي ياري دهيم.
5- فرصت گذاشتن براي ارتباط با فرزند: برخورد همراه با احترام و محبت توام با درك فرزند به ارتباط موثر ما با او كمك زيادي مي كند. جواب دادن به سؤالات او احترام گذاشتن به او نزد اقوام و دوستان و حل كارهاي او در حد توان به او كمك مي كند تا در اطمينان و اعتماد به توانايي هاي خود ايمان بيشتري پيدا كند.
6-پرهيز از رفتارهاي عصبي و تند با فرزند: فرزند با جر و بحث كردن والدين متوجه نمي شود كه چه كاري را بايد انجام بدهد يا انجام ندهد بايد روش صحيح يك كار را به او ياد داد تا ديگر از آن كار بد خودداري كند كه اين امر با تشويق و تأييد والدين دروني مي شود.
7- كم حوصلگي در تحميل اجباري كار به فرزند: برخورد خوش همراه با محبت و لبخند باعث مي شود حرف والدين توسط فرزند عمل شود ولي با اجبار و زور گفتن به او، در بلندمدت براي او موجب بدآموزي مي شود و در آينده ياد مي گيرد كارهاي خود را به جاي منطق به شكل زور به ديگران تفهيم كند.