حدود ده سال پیش کتاب بخوانیم وبنویسیم پایه دوم رابصورت آزمایشی تدریس می کردم مولفین کتاب مرتب به بازدید کلاس می آمدند . یک روز یکی از مولفین همراه با چند نفر به بازدید کلاس آمدند دانش آموزی داشتم که از لحاظ درسی ضعیف بود حروف را هم نمی شناخت من از خدا خواستم که از او سوالی نپرسند اما دعایم مستجاب نشد ومستقیم به سراغ او رفتند . اسمش راپرسیدند نام او (ج ـ زرنگ بود ) از اوخواستند کتاب بخوانیم را باز کند در مورد تصویر آن در س که عکسی از فردوسی بود سوال کردند:(پسرم این تصویر کیست ؟ ! ) من خیلی خوشحال شدم که از او خواند ن ونوشتن نپرسیدند .زرنگ به عکس نگاه کرد وگفت : ( این رستم است .)   کلاس از صدای خند ه منفجر شد من هم خندیدم اما چه خنده ای !   روش تدریس خودرامورد ارزیابی قرار دادم ومتوجه شدم من به تصاویرخیلی توجه نکرده بودم که حداقل این دانش آموز اگر توان یاد گیری مطالب را ندارد عکس فردوسی را بشناسد.