ای کاش:برای آموختن به من کمتر از انگشت اشار ه استفاده می کردی .  

ای کاش:به من فرصت دیدن ُُُوکسب تجربه ولذت بردن از خطاواشتباه کردن وبه نیتجه رسیدن رامی دادی وکمتر ناشکیبایی می کردی.

ای کاش: هدیه ی من راکه آهنگ تپش قلبم  به هنگام عصبانیتت بود می پذیرفتی تا شاید از اشتباهم  گذشت می کردی

ای کاش:مرا مایو س نمیکردی تامعجزه رادرآموختن می دیدی

ای کاش:کمکم می کردی تا هر قدمم  مقدمه ای می شد برای قدم بعدی.

وای کاش :بانگاهت ُِ کلامت -لبخندت و.... همه وهمه برای من سرنوشت زیبایی را رقم می زدی . 

وای کاش به رسالت عظیمی که بر دوش گرفتی می اندیشیدی وانگاه می خندیدی /می گریستی/سکوت می کردی /ویافریادمیکشیدی .

با همه ای اینها با صدای بلند فریاد خواهم زد به توعشق می ورزم چرا  که لایق عشقی . باتومی خندم  وموفقیتم راجشن میگیرم  .

                     تقدیم به آنانکه آموختند تا بیاموزند