.

هماهنگي خانه و مدرسه در تحقق اهداف تعليم و تربيت نقش موثري دارد اگر اين دونهاد مهم با يکديگر در تضاد باشد نه خواستهاي والدين عملي مي شود و نه برنامه هاي مدارس به جايي مي رسد. چنانچه در خانواده پدر و مادر و فرزندان هر کدام داراي وظايفي هستند و مجموعه وظايف آنها به خانواده قوام مي بخشد. مدرسه نيز نظام خاص خود را داراست و نقش هاي گوناگون در آن وجود دارد. معلم تدريس مي کند، مدير رهبري آموزش آنجا رابر عهده دارد. دانش آموزان نقش يادگيري و رسيدن به هدفهاي تربيتي را عهده دار هستند در اينجا نيز موفقيت مدرسه منوط به اجراي هر يک از نقش هاست.  بنابراين بايد گفت که قبل از ارتباط خانه و مدرسه بايد هر يک از اين دو نهاد در درون خود از نظام و وحدت دروني برخوردار باشد. لزوم و اهميت نظام دروني هر يک از اين دو نهاد و ارتباط موثر آنها با يکديگر زماني وضوح بيشتري پيدا مي کند که قدري در ويژگيهاي نوجوان تامل کنيم. در دوره بلوغ به طور طبيعي نوعي آرامش و اطمينان در فرد به وجود ميآيد و اگر بين خانه و مدرسه براي وحدت بخشي به برنامه هاي تربيتي ارتباط و هماهنگي لازم موجود نباشد عدم اطمينان و اضطراب او شدت پيدا مي کند و معمولا کجروي هاي اخلاقي و اختلالات رفتاري نوجوان در چنين زمينه اي رشد مي کند.
همکاري خانه و مدرسه در امور آموزشي:
1- دوره نوجواني با دوره راهنمايي تحصيلي همزمان است دروس افزايش پيدا مي کنند و تا حدودي جنبه تخصصي به خود مي گيرند و والدين بايد با آنها در ارتباط باشند و زمان بيشتري براي رفتن به مدرسه صرف نمايند و همراه با نوجوان به بررسي و رفع اشکالات او بپردازند و گاهي هم با دبيران مربوط، درباره هدفها و محتواي دروس تبادل نظر شود.
2  -والدين سعي کنند که شرايط خانواده را براي نوجوان با نشاط اميدوار کننده و امنيت بخش سازند. هر قدر دانش آموز از جهت عاطفي و رواني وضع متعادلي داشته باشد به همان اندازه بهتر مي تواند مطالعه کند و مطالب درسي را درک نمايد.
3 - والدين و مسئولان مدرسه بايد از انجام کارهاي گروهي به وسيله دانش آموزان حمايت کنند. چون نوجوان گرايش به گروههاي همسال دارد. شوق يادگيري او در گروه افزايش پيدا مي کند و مباحثه موجب عميق شدن يادگيري مي شود.نتيجه: ارتباط خانه و مدرسه زمان موثر مي شود که مسئولان اين دو نهاد از وضع آموزش و تربيتي دانش آموز اطلاعات کافي و موثق داشته باشند و والدين بايد مراقب باشند که در برقراري ارتباط با مدرسه نوجوان حساسيت پيدا نکنند و عدم اعتماد در او به وجود نيايد. چون نوجوان نياز به مقبوليت اجتماعي دارد و مايل نيست به رفتار او با شک و ترديد بنگرند. و اولياي مدرسه، اطلاعات لازم را در مورد وضع درسي دانش آموز به والدين منتقل کنند و از آنان بخواهند که براي گفت و گوهاي مورد نياز به مدرسه مراجعه کنند.